Het christelijke leven bestaat uit meer dan kennis van de Bijbel, het bezoeken van de gemeente of het uitspreken van de naam van Jezus. De gebeurtenissen in Efeze laten zien dat ware geestelijke kracht voortkomt uit een leven dat volledig aan God is overgegeven.
Ellen White schrijft over degene die zich geheel aan God toevertrouwt:
Wie zich volledig aan God overgeeft, zal door de goddelijke hand worden geleid. Zelfs als iemand nederig of onbegaafd lijkt, zullen zijn krachten worden gezuiverd, veredeld en versterkt door gehoorzaamheid aan Gods wil. Wanneer iemand de lessen van goddelijke wijsheid koestert, zal hem een heilige opdracht worden toevertrouwd. De woorden van God geven licht en verstand aan de eenvoudigen.(i)
Wanneer iemand zich volledig aan God geeft en Zijn wil met een liefdevol en vertrouwend hart gehoorzaamt, worden zijn vermogens volgens dit gedeelte gezuiverd, veredeld en versterkt. God kan zelfs iemand die in menselijke ogen weinig mogelijkheden heeft, toerusten voor Zijn werk.
Het geheim ligt daarom niet in menselijke bekwaamheid, maar in overgave aan God.
De kracht van God zichtbaar in Efeze
In Efeze werd duidelijk wat er gebeurt wanneer God door een toegewijd mens werkt. Paulus bevond zich in een stad waar afgoderij, magie en de verering van Diana grote invloed hadden.
Toch werd door zijn bediening zichtbaar dat de macht van de God van de hemel groter was dan alles waarop de afgodendienaars vertrouwden. Ellen White beschrijft hoe God Paulus zelfs voor de ogen van de heidenen verhief boven de invloedrijkste magiërs.
Het is essentieel om op te merken dat deze wonderen specifiek in de naam van Jezus van Nazareth werden verricht, wat bewees dat de God van de hemel machtiger was dan de godin Diana. De manifestaties van bovennatuurlijke kracht waren van een geheel andere orde dan de praktijken van de magiërs die de bevolking in hun greep hielden. Door deze speciale tekens van gunst verhoogde de Here Zijn gezant tot een positie die onmetelijk ver boven de meest favoriete magiërs van die tijd uitsteeg(ii).
Paulus bezat deze kracht niet uit zichzelf. Zijn leven was in dienst van Christus gesteld en God werkte door hem heen.
Dat is ook voor ons een belangrijke les. God zoekt niet in de eerste plaats mensen die zichzelf krachtig achten. Hij zoekt mensen die bereid zijn zich aan Hem over te geven en door Hem gebruikt te worden.
De naam van Jezus is heilig
Tegenover Paulus stonden mensen die wel probeerden de naam van Jezus te gebruiken, maar Hem niet werkelijk kenden.
De gebeurtenissen rond de zonen van Sceva maakten duidelijk dat de naam van Christus geen formule is die iemand naar eigen inzicht kan gebruiken. Ellen White schrijft:
Zo werd het onmiskenbare bewijs geleverd van de heiligheid van de naam van Christus, en van het gevaar dat zij liepen die deze naam aanriepen zonder geloof in de goddelijkheid van de zending van de Heiland. 'Vrees overviel hen allen, en de naam van de Heere Jezus werd grootgemaakt(iii).
De naam van Jezus is heilig. Zij behoort niet losgemaakt te worden van geloof in Hem en van een persoonlijke verhouding tot Hem.
Juist daardoor wordt het verschil zichtbaar tussen uiterlijke godsdienst en werkelijk geloof. Het is mogelijk over Jezus te spreken en Zijn naam te kennen, zonder Hem persoonlijk te kennen.
De vraag is daarom niet alleen: Ken ik de naam van Jezus?
De diepere vraag is: Ken ik Jezus Zelf?
Ware bekering brengt verandering
De gebeurtenissen in Efeze stopten niet bij woorden of gevoelens. Toen mensen werkelijk tot geloof kwamen, veranderde hun houding tegenover hun vroegere levenswijze.
De Efeziërs hadden zich met magie beziggehouden. Na hun bekering vernietigden zij hun magische boeken.
Ellen White schrijft:
Juist in de magie, de zonde waarin zij voorheen hun grootste vermaak vonden, toonden zij nu hun diepste verontwaardiging. Deze publieke vernietiging van hun kostbare bezittingen diende als het onomstotelijke bewijs dat zij werkelijk tot God waren bekeerd. Zij begrepen dat het behouden van deze boeken, die vol stonden met regels voor de omgang met boze geesten, henzelf en anderen opnieuw in verzoeking zou brengen. Hun liefde voor de waarheid was nu sterker dan hun vooroordelen of hun liefde voor geld, waardoor zij bereid waren elk offer te brengen om de macht van de duisternis te breken(iv).
Daarin werd volgens haar het bewijs van ware bekering zichtbaar.
Bekering betekent dus niet alleen dat iemand iets nieuws gaat geloven. Het betekent ook dat hij afstand neemt van datgene wat strijdig is met Gods wil.
Wat vroeger aantrekkelijk was, kan door een veranderde verhouding met God iets worden waarvan iemand zich bewust afkeert.
De Efeziërs probeerden niet Christus aan hun oude leven toe te voegen. Zij maakten een duidelijke keuze.
Wat betekent volledige overgave aan God voor ons?
De boodschap uit Efeze blijft actueel.
Ook wij worden geroepen om niet tevreden te zijn met een uiterlijke vorm van christendom. God verlangt naar een volk dat Hem persoonlijk kent en zich volledig aan Hem overgeeft.
Wanneer wij dat doen:
leidt God ons door Zijn hand;
reinigt en versterkt Hij onze vermogens;
kan Hij ons gebruiken tot zegen van anderen;
leren wij de naam van Christus met heilig ontzag behandelen;
en ontstaat er een werkelijke breuk met datgene wat ons van God verwijdert.
Ware bekering zegt daarom niet alleen: “Ik geloof in Jezus.”
Zij zegt ook:
“Heere, mijn leven behoort U toe.”
Het voorbeeld van Efeze roept ons op ons eigen leven te onderzoeken. Zijn er zaken waaraan wij nog vasthouden terwijl wij weten dat ze onze relatie met God in de weg staan? Kennen wij Christus persoonlijk, of kennen wij Hem voornamelijk door wat anderen over Hem vertellen?
God kan een volledig overgegeven leven gebruiken op een wijze die wij zelf nooit voor mogelijk hadden gehouden.
Wanneer wij ons geheel aan Hem geven, kan Hij ons vormen, reinigen, versterken en gebruiken tot eer van Zijn naam.